| Bezinning Een vlinder geniet van de bloemen. Herinneringen neemt zij met zich mee. Haar laatste bloem is voor bezinning. Dwalend in haar eigen bloementuin ziet zij : niet al is schoonheid alleen. Stralende pracht met soms een hart als schaduw, zwart en koud Toch weigert zij de zwartheid in al te zien. Koud zijn niet al die bloeien met een stralend hart, waar diepverborgen soms ware schoonheid schuilt. Yvonne |