ADHD

Soms voel ik me net als het universum.

Met emoties als volkeren,
soms in conflict,
soms in harmonie,
maar ze zijn altijd aanwezig.

Met gevoelens als nevels,
soms wazig,
soms druk,
maar ze zijn altijd aanwezig.

Soms voel ik me net als een bijennest.

Met emoties als werkbijen,
soms overal chaotisch heen zoemen,
soms stil blijven zitten op één plek,
maar ze zijn altijd aanwezig.

Met gevoelens als bezigheden,
soms vol met stress,
soms erg rustig,
maar ze zijn altijd aanwezig.

Soms voel ik me net als een marktplaats.

Met emoties als bezoekers,
soms snel erdoorheen rennend,
soms rustig aan het kijken,
maar ze zijn altijd aanwezig.

Met gevoelens als marktkooplui,
soms haastig hun vrachtje aan het opstellen,
maar ze zijn altijd aanwezig.

Alle emoties hopen maar op,
ze razen maar door en ze razen maar door.
Op een gegeven moment komt het tot een stop,
en knalt alles door me heen naar buiten.

Een stroom van emoties,
onbeheersbaar en chaotisch,
het is heel even rustig in mezelf,
totdat het weer overnieuw begint.

In mezelf is het weer druk,
om me heen is het weer rustig.
Ik doe alsof het in mezelf ook rustig is,
maar ik ben alleen mezelf voor de gek aan het houden.

Wat zou ik er niet voor over hebben,
om me eens voor een keertje rustig te voelen,
voor een langere tijd,
in mezelf, in plaats van om me heen.

D!SiLLUSiON