Vergeten mens

Worstelend over de ijselijke vlakte
takken gebogen onder hun witte last
bijna onherkenbaar vervormd.

Geborgen in bont
zoekend, met onzekere stappen
bijna niet vooruit komend

Aan de poort wordt hij geweigerd
deuren worden gesloten
hem wil men niet in de stad.

Waterige zonnestralen
witte wereld krijgt weer vorm
versleten bont, een vergeten mens.



Yvonne


| Privacy Beleid |