Elke avond zit ik voor het raam.
Mezelf afvragend
wat jij aan het doen bent.
Mezelf afvragend
of bij jou net zoveel tranen vallen.

Je ziet mijn pijn niet.
Ik schreeuw in de nacht.
Ik kan niet dromen,
zelfs niet eens in slaap komen

Ik wil zo graag
dat je nu bij me bent.
Ik sluit mij ogen
en voel jouw warme adem..
Als ik je hoor zeggen,
"Ik hou van jou".

Ik open mijn ogen en kijk rond.
Hoop en verwacht dat jij er staat.
Stil verdriet.
Er is niemand.

Elke avond zit ik voor het raam.
Met de wind in mijn gezicht,
luister ik naar het ritme
van mijn hart,
dat zegt:"Ik hou van jou"
Maar..... er is echt niemand.